نسخه شماره پنج برنامه مهدی جانان ادامه مطلب

چه فرقی می کند اینکه امسال هزار و ص
ادامه مطلب

روزگار پر آشوب عهد امام حسن مجتبی(ادامه مطلب

آیت الله محمدعلی جاودان درخصوص نزادامه مطلب

یعنی غیر عرب، چنانکه هم اکنون نیز ما نشانه هایش را در ایران، افغانستان و پاکستان و... می بینیم، امام زمان (ع) یاران بسیار مقاوم و خستگی ناپذیر و مخلص در این کشورهای عجمی دارد. همین ها می توانند هسته ادامه مطلب

حضرت آیة الله بهجت فرموده است: شخصی می گفت: به همراه رفقا بودم که آقایی را از دور در کوچه دیدم. به دلم افتاد که حضرت امام عصر علیه السلام است. با خود گفتم: وقتی رسید، در دل به او سلام می کنم؛ اگر جواادامه مطلب

کاروان حج آماده حرکت بود، دور هر حاجی عده ای از فامیل و بستگان حلقه زده بودند و با اشک و آه و التماس از او می خواستند که از آنها هم یادی بنماید. سرانجام کاروان به قصد زیارت خانه خدا روانه شد. تپه ها ادامه مطلب

فرهنگ انتظار و باور به ظهور موعود و گسترش عدالت و امید ذخیره ای گران قیمت است و مثل هر ذخیره دیگری بایستی از استفاده نا به جا و نادرست از آن پرهیز نمود. برای این که مسئله مهدویت و موعودگرایی با گشودگی و گستردگی بیشتری مورد تامل و بررسی قرار گیرد، شناخت چالش ها و مسائل فراروی این موضوع ضروری است. حجت الاسلام حسینعلی رحمتی، استاد حوزه و دانشگاه در یاداشتی به چند مورد از این چالش ها اشاره کرده است: استفاده نا به جا از سرمایه مهدویت مسئله موعودگرایی، مهدویت و انتظار یک سرمایه بزرگ و ارزشمند نه تنها برای فرهنگ شیعی بلکه برای فرهنگ اسلامی و برای همه انسان ها است. هزینه های معنوی و مادی فراوانی شده تا این گنجینه به دست ما برسد و طبیعتا ما نیز باید تلاش کنیم تا حاملان شایسته ای برای آن باشیم و آن را به آیندگان بسپاریم. بر این اساس باید در استفاده بهینه از این سرمایه دقت فراوان داشته باشیم. استفاده بی رویه و نا به جا از آن در هر مسئله ای مثل رقابت ها یا اختلاف های جناحی، سیاسی، فکری و مانند آن نه تنها برد و تاثیر فرهنگ انتظار را کم می کند بلکه موجب نقض غرض شده و در واقع استفاده از آن در غیر محل خود است. این کار را می توان نوعی کفران نعمت و جفا در حق گفتمان دینی ارزشمندی دانست که امروزه به خوبی می تواند به عنوان یک گفتمان نجات بخش و امیدآفرین مطرح شود؛ آن هم در دنیایی که خسته از مشکلات و بادامه مطلب

امام مهدی «عجلاللهتعالیفرجهالشریف» متعلق به همۀ انسانها و امام هستی و پیشوای جهانیان است. شرق و غرب عالم به امام مهدی «عجلاللهتعالیفرجهالشریف» تعلق دارد. منظور از کشور امام زمان «عجلاللهتعالیفرجهالشریف» خواندن ایران، عنایت ویژۀ امام مهدی «عجلاللهتعالیفرجهالشریف» به این منطقه است؛ زیرا تنها قسمتی که شیعیان در آن آب و خاک دارند حکومت میکنند و طبق احکام الهی و اهلبیت «علیهمالسلام» عمل میکنند، ایران است. از سوی دیگر، تنها کشوری که انگیزۀ زمینهسازی ظهور دارد، ایران است. در هیچ جای دنیا کشوری نیست که حکومت آن شیعه باشد و یا ادعای زمینهسازی داشته باشد. لذا امام خمینی «رحمهالله» میفرماید: این کشور صاحبالزمان است و باید کشوری باشد که تا ظهور موعود به استقلال خودش ادامه بدهد و قدرت خودش را در خدمت آن بزرگوار قرار بدهد. [۱] گفتنی است که شبیه این تعبیر نیز در جریان تشرف مرحوم آیتالله العظمی نائینی از وجود شریف امام زمان «عجلاللهتعالیفرجهالشریف» نقل شده است که ایشان دربارۀ حفظ ایران در جنگ جهانی اول فرمودهاند: اینجا شیعهخانۀ ماست! میشکند، خم میشود، خطر هست، ولی ما نمیگذاریم سقوط کند، ما نگهش میداریم. [۲] بنابراین اگر گفته میشود که ایران کشور امام زمان «عجلاللهتعالیفرجهالشریف» است، مقصود این است که ایشان نسبت به این مرز و بوم عنایت خاصی دارد و مردم آنادامه مطلب

ای کاش مینشستیم و درباره این که حضرت ولیعصر علیهالسلام چه وقت ظهور میکند، باهم گفتوگو میکردیم، تا حداقل از منتظرین فرج باشیم. اشخاصی را میخواهند که تنها برای آن حضرت باشند. کسانی منتظر فرج هستند که برای خدا و در راه خدا منتظر آن حضرت باشند، نه برای برآوردن حاجات شخصی خود. چرا ما حداقل مانند نصاری که در مواقع تحیر با انجیل ارتباط دارند، با آن حضرت ارتباط برقرار نمیکنیم؟ آیت الله بهجت منبع ما:http://www.sahebzaman.org (1 لایک) ادامه مطلب

ای بهترین دلیل تبسّم، ظهور کن فصل کبود خنده ما را مرور کن چرخی بزن به سمت نگاه غریب ما از کوچه های بی کسی ما عبور کن ما زایر تبسم بارانی توییم ما را به حق آینه ها، خیس نور کن ای راز سر به مهر اهورایی و شگفت از ذهن ما، سؤال درخشان، خطور کن ما را به التهاب معمای خود ببر در ناگهانِ جلوه خود، غرق، شور کن ما را ببر به خلوت کشف و شهود خویش ما را به راه سیر و سلوکت عبور کن ما بی شکیب نور تو را آه می کشیم یا جلوه کن و یا دل ما را صبور کن روح زمین کبود شب و دشنه است و ظلم ما را برای چیدن ظلمت جسور کن ای آخرین تبسم نور محمّدی(ص) جان جهان، عدالت روشن، ظهور کن رضا اسماعیلی منبع ما:http://www.hawzah.net (1 لایک) ادامه مطلب

انتظار ظهور یک مصلح بزرگ آسمانى، و امید به آینده و استقرار صلح و عدل جاویدان، امرى فطرى و طبیعى است که با ذات و وجود آدمى سر و کار داشته و با آفرینش هر انسانى همراه است و زمان و مکان نمى شناسد و به هیچ قوم و ملّتى اختصاص ندارد. از این رو، همه افراد طبق فطرت ذاتى خود مایلند روزى فرا رسد که جهان بشریّت در پرتو ظهور رهبرى الهى و آسمانى و با تأیید و عنایت پروردگار، از ظلم ظالمان و ستم ستمگران نجات یافته، شور و بلوا در جهان پایان پذیرد و انسانها از وضع فلاکت بار موجود نجات یابند و از نابسامانى و نا امنى و تیره روزى خلاص شوند و سرانجام به کمال مطلوب و زندگى شرافتمندانه اى نایل آیند. به همین دلیل، در تمام ادیان و مذاهب مختلف جهان، از مصلحى _ که در آخر الزمان ظهور خواهد نمود و به جنایتها و خیانتهاى ضد انسانی خاتمه خواهد داد و شالوده حکومت واحد جهانى را بر اساس عدالت و آزادى واقعى بنیان خواهد نهاد _ سخن به میان آمده و تمام پیامبران و سفیران الهى در این زمینه به مردم با ایمان جهان، نویدهایى داده اند. در این زمینه، یکى از نویسندگان معروف چنین مى نویسد: «موضوع ظهور و علایم ظهور، موضوعى است که در همه مذاهب بزرگ جهان واجد اهمیّت خاصّى است. صَرفِ نظر از عقیده و ایمان که پایه این آرزو را تشکیل مى دهد، هر فرد علاقه مند به سرنوشت بشریّت، و طالب تکامل معنوى وقتى که از همه نا امید مى شود، و مى بیند ادامه مطلب

حجّت الاسلام قدس میگوید: روزی آقا فرمودند: در «تهران»، استاد روحانیای بود که «لُمعَتین» را تدریس میکرد. مطّلع شد که گاهی از یکی از طلّاب و شاگردانش که از لحاظ درس خیلی عالی نبود، کارهایی نسبتاً خارقالعادّه دیده و شنیده میشود. روزی چاقوی استاد (در زمان گذشته وسیله نوشتن قلم نی بود و نویسندگان، چاقوی کوچک ظریفی برای درست کردن قلم به همراه داشتند) که خیلی به آن علاقه داشت، گم میشود و وی هرچه میگردد، آن را پیدا نمیکند و به تصوّر آنکه بچّههایش برداشته و از بین بردهاند، نسبت به بچّهها و خانواده عصبانی میشود. مدّتی بدین منوال میگذرد و چاقو پیدا نمیشود و عصبانیّت آقا نیز تمام نمیشود. روزی آن شاگرد بعد از درس، به استاد میگوید: آقا! چاقویتان را در جیب جلیقه کهنه خود گذاشتهاید و فراموش کردهاید. بچّهها چه گناهی دارند! آقا یادش میآید و تعجّب میکند که آن طلبه چگونه از آن اطّلاع داشته است. از اینجا دیگر یقین میکند که او با اولیای خدا سر و کار دارد، روزی به او میگوید: بعد از درس با شما کاری دارم. چون خلوت میشود، میگوید: آقای عزیز! مسلّم است که شما با جایی ارتباط دارید. به من بگویید خدمت آقا امام زمان(عج) مشرّف میشوید؟ استاد اصرار میکند و شاگرد ناچار میشود جریان تشرّف خود خدمت آقا را به او بگوید. استاد میگوید: عزیزم! این بار وقتی مشرّف شدید، سلام بنده را برسانید و بگوادامه مطلب

ثانیه ها در تپش اند، التهابی مهیج و شوقی شیرین در پیکر کوچکشان می جوشد. در گذر از لحظه ها کند می لغزند وشتاب همیشه را ندارند. تعدادشان به عدد منتظران زمینی و آسمانی است، هر کدام در سینه ای می تپند و شرار شوق را در فضا می افشانند. گرمای جانبخشی است. از لحظه هبوط آدم تا همین لحظه، همه در این انتظار جان داده اند. غرش غمگین ابرها و شتاب شورانگیز قطره ها در رسیدن به خاک، گردش خستگی ناپذیر و بی تأمل افلاک، ذره ذره عطرهایی که هر صبح، شور و شعف را به سینه ها می ریزند، شاخه هایی که هر بهار از دل ساقه ها می رویند و…. همه به این شوق ،شوریده و حیران ، زمان را سپری می کنند.چه جانکاه است ، نیایش ملکوت و دعای ناسوت ، چه دیر به ثمر می نشیند . بارالها! نغمه ها در گلوها می میرند و ناله ها در سینه ها به سردی می گرایند . روح عاصی انسان در یأسی مرگبار ، دست و پا می زند. کام تشنه کودکان یتیم می سوزد . سایه های عدالت ، گمگشته های هزار ساله آنهایند. بشر در حصار سیمان و آهن و دود ، با سرعتی دیوانه وار ، سرگشته می چرخد . چه می خواهد؟ در پی کدام پناه ، واله و سرگشته زمان را سپری می کند ؟ آنقدر در روزمرگی مدفون است که ماورای ماده برایش افسانه جلوه می نماید. وجودی که ریشه و اساس هستی اش را در ملکوت اعلی بجا گذاشته است و این لباس پوسیده و بی مقدار را چند روزی به عاریت گرفته تا روح خود را برای لقای دوست ، جلا ادامه مطلب

نبوت و امامت بر مقام «خلافت الهی» استوار است، از این رو لازم است که اوصاف حضرت حق در انسان کامل به عنوان مظهر تام او به منصه ظهور برسد. «خلیفه الله» تنها شخصی است که می توان عصمت مطلق را بازتاباند و تجلی بخشد. او همان انسان کاملی است که مظهر جامع همه اسمای حسنای الهی و اوصاف خداوندی است. انسان کامل، مظهر فیض کامل خداست و تمام موجودات دیگر از فرشته تا جن و بشر و سایر موجودات به واسطه وجود او از انوار الهی فیض می برند: ببقائه بقیت الدنیا و بیمنه رزق الوری و بوجوده ثتبت الارض و السماء.(مفاتیح الجنان، «دعای عدیله.) امروز در سرتاسر جهان هستی، انسان کاملی جز وجود مبارک بقیه الله الاعظم مهدی موجود منتظر نیست. او معلم فرشتگان و آدمیان، دارای مقام عصمت مطلق و «خلیفة الله الاعظم» است. گفتنی است که در مورد انسان های کامل به ویژه ائمه هدایت علیه السلام تعبیر خلیفة فی أرضه (تفسیرالعیاشی،ج۱،ص۳۰۸) به کار می رود، انحصار خلافت آنان در محدوده زمین مراد نیست، بلکه بدین معناست که وجود مُلکی و عنصری آنان در زمین به سر می برد، گرچه منطقه خلافت او از طرف خدای سبحان قلمرو بسیار وسیعی است که از عرش تا فرش را می پوشاند. منبع: برگرفته از کتاب امام مهدی موجود موعود از نویسنده: آیة الله جوادی آملی منبع ما:http://www.mahdiehkerman.com (1 لایک) ادامه مطلب