
نشاط آورترین و خوشایندترین فصل سال و محبوب ترین و دوست داشتنی ترین فصول در نزد همه انسانها و حتّی حیوانات و پرندگان، فصل بهار است. این بهار کوتاه و محدود است و به قطعه خاصّی از زمان و دوران بستگی دارد که حداکثر چند ماه به طول می انجامد؛ اما همین دوران کوتاه نیز بدون بهار آفرین حقیقی، بی نشاط است.
آمد بهار و گل رخ من در سفر هنوز
خندید و ابر چشم من از گریه تر هنوز
آمد درخت گل به بر اما چه فایده؟
کان سرو گل عزار نیامد به بر هنوز
آنچه بشر آرزو دارد، بهار طولانی و همگانی و نشاط فراگیر است؛ بهاری که تمام نقاط زمین را فرا گیرد و تمام موجودات را زیر بال خود قرار دهد و تمام دلها را سرسبز سازد. در متون دینی ما به این آرزوی بشری و تحقق آن اشاراتی شده است. از جمله، درباره جان جانان، حضرت صاحب الزمان، (ارواحُنا له الفِداء) چنین تعبیری آمده است:
« اَلسَّلامُ عَلی رَبیعِ الاَْنامِ وَنَضْرَةِ الاَْیّامِ؛ سلام بر بهار مردم و شادی روزگار.»
گل من را بهــاری بی خزان است
گل من مهدی صاحب زمان است
در عبارتی که از زیارت امام عصر (عج) نقل شد، حضرت بقیه الله (عج) «رَبِیعُ الأنام » خوانده شده و وجود گرانقدرش به فصل حیات آفرین بهار و باران ثمربخش بهاری تشبیه گردیده است. یکی از معانی ربیع، بهار است. اما، معنای دیگر آن، باران بهاری است که زمین را سرشار از نعمت و طراوت می سازد و گلها و گیاهان را زندگی نوین می دهد. اهل لغت می گویند: ربیع، بارانی است که در بهار می بارد، این باران را ربیع گفته اند، زیرا آغاز باران، در فصل بهار می باشد و به سبب آن، گیاهان در این فصل می رویند و سرسبز و خرم می گردند. از طرف دیگر کلمه " أنام " فقط شامل مردم و انسانها نمی شود، بلکه معنای عام و گسترده ای دارد که جن و انس را در بر می گیرد و بالاتر از آن، به تمام موجودات زمین اطلاق می شود و حتی فراتر از آن، همه هستی را در عالم امکان و هر پدیده ای را در نظام آفرینش، شامل می گردد.
آری، امام زمان (عج)، این نور ملکوتی و جلوه ایزدی، همچون بهار، زندگی و نشاط می آفریند و دلهای مرده و قلبهای پژمرده را روح و صفا می بخشد، آن هم نه تنها برای آدمیان و نه فقط در محدوده جن و انس، بلکه در تمام جهان آفرینش.
منبع:http://dari.irib.ir/radioislam/
منبع ما:http://setarepush.mihanblog.com/
(1 لایک)
برچسب:
نویسنده: هستی پورعلی