
چهارمین نشانه از نشانه هاى حتمى، از نظر تسلسل زمانى خسفِ سرزمین بیدا می باشد که به آن خسف بیدا می گویند.
خَسْف در لغت به معناى فرو ریختن چیزى در زمین می باشد. چنانکه قرآن کریم در مورد قارون مى فرماید: «فَخَسَفْنا بِهِ وَ بِدارِهِ الاَرْض»؛ ما او را با خانه اش در زمین فرو بردیم.
برچسب:
نویسنده: هستی پورعلی