
دوباره کبوتر دلم در هوای آشیانه تو ، بال و پر می زند. امروز خسته وغمگین از پس کوه های سر به فلک کشیده، به سویت پر می کشم تا شاید مرهمی بر روی زخم های کهنه ام بگذارم .
مولای من ! باز آی و بی قراری دل و بی شکیبایی دیده ی ما را به شهد وصل، صفا بخش و عطر کرامت خویش، بر اهل نیاز بگستر.
ای مهر فروزنده هدایت و نصر !
با که گویم حدیث تلخ هجران و انتظار را؟
شکوه فراق یار به آفریدگار بریم که او دانای اندوه درون ماست.
ای امیر غایب از نظر ! ای مهدی موعود و ای منجی محبوب!
به راستی که در تاریخ «وصل و هجران » و « عشق و حرمان »، محبتی چنین دیرپای و محبانی چنین پای بند و محبوبی چنین گریز پای را هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده که 1140 سال است که این « جذبه و ناز» و راز و نیاز ادامه دارد.
منبع ما:http://www.mongimouood.blogfa.com/
(1 لایک)
برچسب:
نویسنده: هستی پورعلی