غیبت امام علیه السلام محرومیتی بزرگ

امام باقر علیه السلام می فرمایند：

إنَّ اللّهَ قَضی قضاءً حَتماً لایُنعِمُ عَلی عَبدِهِ نِعمَهً فَیَسلُبِها اِیّاهُ قَبلَ أن یُحدِثَ العَبدُ ذَنباً یَستَوجِبُ بذلک الذَّنبِ سَلبَ تِلکَ النِّعمَهِ و ذلکَ قول اللّهِ :”إنَّ اللّهَ لا یُغَیِّرُ بِقَومٍ حَتّی یُغَیِّروا ما بِانفُسِهِم”

قضای حتمی خدا این است که اگر به بنده اش نعمتی عنایت فرماید ، آن نعمت را از او نمی گیرد مگر آنکه گناهی مرتکب شود که استحقاق سلب آن نعمت را پیدا کند . و این مطلب همان قول خداوند است که فرمود : “خداوند وضعیت یک گروه را تغییر نمی دهد مگر آنکه آنها خودشان وضع خود را دگرگون کنند.

انفال /۵۳

تفسیر نورالثقلین ۴۸۸/۲

هر چند حکمت غیبت امام عصر علیه السلام برای ما به طور کامل مشخص نشده و طبق احادیث , علت آن پس از ظهور خود حضرت مشخص می گردد اما یکی از علتهای آن , غضب خداوند بر مردم و امت قدر ناشناس پیامبر است ؛

نعمت حضور ائمه علیهم السلام فضل بزرگی از طرف خدا بر امت اسلام بوده است که متأسفانه به خاطر معاصی خود ، مبتلا به سلب آن گشته اند و در اثر غضب خدا بر خلق ، امام عصر علیه السلام از دیدگان آنها مخفی گشته اند ؛

امام باقر علیه السلام می فرمایند：

إذا غَضِبَ اللّهُ تَبارکَ و تَعالی عَلی خَلقِهِ نَحّانا عَن جِوارِهِم .

وقتی خدای متعال بر بندگان خود غضب نماید، ما را از مجاورت با آنها دور مى کند .

اصول کافی , کتاب الحجه , باب فی الغیبه , ح۳۱

منبع: مهدییار

منبع ما:http://www.jamkaran.ir

(1 لایک)