پاداش ایستادگی در برابر دشمنان دین در روایات

کسانی که خدای منّان از هلاکت در زمان غیبت نجاتشان بخشیده است، باید برای شکر این نعمت الهی احساس مسئولیّت نمایند و دست دیگران را هم بگیرند؛ تا رایحه خوش معرفت امام علیه السلام به مشام آن ها هم برسد.

اگر کسی واقعاً دوستدار امام زمان علیه السلام باشد، حقیقتاً علاقمند است که دوستداران حضرتش زیاد شوند. چنین کسی غربت محبوب خویش را به هیچ قیمتی نمی پسندد. لذا افزایش شمار یاوران امام عصر علیه السلام برای او اهمیّت بسیار دارد و از آن لذّت می برد. از این رو، هرگز از تربیت امام شناس واقعی دریغ نمی ورزد. خداوند متعال نیز در مقابل عمل آن ها که افضل اعمال است، بهترین پاداش های خویش را به ایشان ارزانی می دارد. امام حسن عسکری علیه السلام از قول امام رضا علیه السلام می فرمایند:

اَفضَلُ ما یُقَدِّمُهُ العالِمُ مِن مُحِبّینا وَ مَوالینا امامَهُ لِیَومِ فَقرِهِ و فاقَتِه وَ ذُلِّهِ وَ مَسکَنَتِهِ، ان یُغیثَ فی الدُّنیا مِسکیناً مِن مُحِبّینا مِن یَدِ ناصِبٍ عَدُوٍّ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ، یَقُومُ مِن قَبرِهِ وَ المَلائِکَهُ صُفُوفٌ مِن شَفیرِ قَبرِهِ اِلی مَوضِعِ مَحَلِّهِ مِن جِنانِ اللهِ فَیَحمِلُونَهُ عَلَی اَجنِحَتِهِم وَ یَقُولُونَ: طُوباکَ طُوباکَ یا دافعَ الکِلابِ عَنِ الاَبرارِ وَ یا ایُّهَا المُتَعَصِّبُ لِلاَئِمَّهِ الاخیارِ.(۱)

بهترین چیزی که یک عالم از دوستداران اهل ولایت ما، برای روز فقر و نیازمندی و خواری و بیچارگی خود پیش می فرستد، این است که در دنیا به فریاد بیچاره ای از دوستان ما- که در دست دشمن خدا و پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم گرفتار است- برسد. چنین فردی (در قیامت) از قبرش برمی خیزد، در حالی که فرشتگان (خدا) برای استقبال از او، از کنار قبرش تا جایگاهی که در بهشت های الهی دارد، صف کشیده اند. پس او را روی بال های خود می برند و به او می گویند: خوشا به حال تو، ای ردّکننده سگ ها از خوبان، و ای کسی که نسبت به امام برگزیده تعصّب داشته ای.

یکی از کارهای دشمنان اهل بیت علیهم السلام و بعضی از فریب خوردگان آن ها، گرفتن غیرت دینی از شیعیان است؛ که تحت عناوین ظاهر فریبی هم چون «مسالمت دینی»، مردم را به بی قیدی نسبت به مبانی محکم دینی و اعتقادی فرا می خوانند. به این ترتیب، کم کم بدعت های صریح و اساسی در دین رواج پیدا می کند و زشتی عمل آن ها از بین می رود.

البتّه این گونه افراد- که به قول امام رضا علیه السلام مانند سگان به نیکان حمله می کنند- همیشه عنوان «غیر شیعه» ندارند، بلکه غالباً تحت عنوان دین و تشیّع، اعتقادات صحیح را به بازی می گیرند و با کلام و قلم خویش به تشکیک در اصول اعتقادی می پردازند. غالباً هم عدّه ای خوش باور و بی سواد که خالصانه دنبال علم دین هستند، کتاب ها و مقالات اینان را با علاقه و از روی غیرت دینی می خوانند و دچار تزلزل می شوند.

کسانی که به فضل خدای متعال اهل علم و ثبات در دین هستند، باید با دقّت و ظرافت و دلسوزی و بدون در نظر گرفتن نفع شخصی به نیّت یاری امام عصر علیه السلام، افراد نا آگاه را مطّلع سازند و از حضرت عاجزانه بخواهند که به آن ها توفیق درک صحیح دین را عطا فرمایند.

کسی که می خواهد در وادی حمایت و یاری امام زمانش قدم گذارد و ایشان را از جهت مقابله با دشمنانشان یاری کند، باید به ارزش و اهمیّت کار خود، آگاه باشد؛ تا با قوّت قلب، استوار و ثابت قدم در مقابل مشکلات این مجاهده، ایستادگی نماید.

امام صادق علیه السلام ضمن ارائه یک دستورالعمل برای مقابله با دشمنان، در بیان پاداش افرادی که به دفاع از مرزهای دین می پردازند، فرموده اند:

مَن کانَ هَمُّهُ فی کَسرِ النَّواصِبِ عَنِ المَساکینِ مِن شیعَتِنا المُوالینَ لَنا اَهلَ البَیتِ، یَکسِرُهُم عَنهُم وَ یَکشِفُ عَن مَخازیهِم وَ یُبَیِّنُ عَوراتِهِم وَ یُفَخِّمُ اَمرَ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ صَلَواتُ اللهِ عَلَیهِم، جَعَلَ اللهُ هَمَّهُ اَملاکَ الجِنانِ فی بِناءِ قُصورِهِ وَ دُورِهِ، یَستَعمِلُ بِکُلِّ حَرفٍ مِن حُرُوفِ حُجَجِهِ عَلی اَعداءِ اللهِ اَکثَرَ مِن عَدَدِ اَهلِ الدُّنیا اَملاکاً، قُوَّهُ کُلِّ واحِدٍ تَفضُلُ عَن حَملِ السَّماواتِ وَ الاَرضِ، فَکَم مِن بِناءٍ وَ کَم مِن نِعمَهٍ وَ کَم مِن قُصُورٍ، لایَعرِفُ قَدرَها اِلاّ رَبُّ العالَمین!(۲)

کسی که همّتش این باشد که دشمنان اهل بیت علیهم السلام را بشکند، و شرّ آن ها را از سر شیعیان و دوستان بیچاره ما کم کند، و از آن چه نشانه رسوایی

آن ها است پرده برداری نماید، و زشتی های آن ها را آشکار کند، و شکوه و جلال امر محمّد و آل محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم را نمایان سازد، خداوند همین همّت او را به دارایی هاهی بهشتی برای ساختن قصرها و خانه هایش تبدیل می کند که به ازاء هر حرفی از حجّت هایش علیه دشمنان خدا، بیش از دارایی های همه اهل دنیا از آن ها استفاده کند، دارایی هایی که توان هریک از آن ها بیش از (قدرت) حمل آسمان ها و زمین است.

پس چه بسیار ساختمان ها و چه بسیار نعمت ها و چه بسیار قصرهایی (خواهد داشت) که ارزش آن ها را غیر از پروردگار مالک جهان ها نمی داند.

طبق سفارش امام علیه السلام، این ثواب عظیم که فقط خدای بزرگ، قدر عظمت آن را می داند، به کسانی تعلّق می گیرد که بر شکستن ابهّت علمی دشمنان اهل بیت علیهم السلام همّت گمارند و شرّ آن ها را از سر ضعفای شیعه کم کنند.

طبق سفارش امام علیه السلام باید دشمنان دین را از طریق آشکار کردن عقاید نادرست و مغرضانه آن ها خرد نمود و بدین ترتیب موقعیّت و منزلت آن ها را نزد دیگران پایین آورد. پس به هر وسیله مشروع، باید از جنایات علمی و عملی و عیوب دشمنان اهل بیت علیهم السلام پرده برداری کرد تا خوار و رسوا شوند؛ شبهات آن ها را پاسخ داد تا دیگران فریب نخورند. تمام این کارهای ارزشمند را با الهام و استمداد از علوم و معارف اهل بیت علیهم السلام می توان انجام داد؛ تا از این طریق، عظمت علمی ایشان برای مردم واضح و روشن گردد و عزّت و سربلندی ایشان نزد شیعیان محفوظ ماند و ضعفاء شیعه نیز، از خطر گمراهی مصون بمانند.

پاداش دیگر خداوند برای انجام این خدمت بزرگ، حفظ دین در هنگام مرگ می باشد. یکی از مهم ترین نگرانی های اهل معرفت، این است که بتوانند دین خود را تا لحظه مرگ حفظ نمایند و این تنها گوهر ارزشمند زندگی خویش را به سر منزل مقصود برسانند؛ تا در مواقف هولناک بعد از مرگ- خصوصاً شب اوّل قبر- بتواند پاسخگوی اعتقادات خویش باشند. خدای متعال به کسانی که در راه حفظ و صیانت دین افراد می کوشند، وعده فرموده است که در آن منزل خطرناک، اعتقادات صحیح را خود به آن ها تلقین نماید و آن ها را به عالی ترین درجات بهشت برساند.

حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام درباره این وعده الهی فرموده اند:

مَن قَوّی مِسکیناً فی دینِهِ ضَعیفاً فی مَعرِفَتِهِ عَلی ناصِبٍ مُخالِفٍ فَاَفحَمُهُ، لَقَّنَهُ اللهُ یَومَ یُدلی فی قَبرِهِ اَن یَقُولَ: اللهُ رَبّی وَ مُحَمَّدٌ نَبیّی وَ عَلیٌّ وَلیّی، وَ الکَعبَهُ قِبلَتی وَ القُرآنُ بَهجَتی وَ عُدَّتی، وَ المومِنُونَ، اِخوانی، فَیَقُولُ اللهُ: اَدلَیتَ بِالحُجَّهِ فَوَجَبَت لَکَ اَعالی دَرَجاتِ الجَنَّهِ، فَعِندَ ذلِکَ یَتَحَوَّلُ عَلَیهِ قَبرُهُ اَنزَهَ رِیاضِ الجَنَّهِ.

کسی که فردی نیازمند در امر دینش و ناتوان در معرفتش را در مقابل یک دشمن مخالف تقویت کند تا این که آن دشمن را محکوم نماید، روزی که او را در قبر می گذارند خدا به او تلقین می فرماید که بگوید: الله، پروردگار من، حضرت محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم پیامبر من و حضرت علی علیه السلام ولیّ من است، و کعبه، قبله من، و قرآن، شادمانی (قلب) و ساز و برگ من، و مومنان برادران من هستند. پس خداوند می فرماید: دلیل و برهان قاطع آوردی، پس به این سبب بالاترین درجات بهشت بر تو واجب شد. در این هنگام، قبرش به یکی از فرح بخش ترین باغ های بهشت تبدیل می شود.

این حدیث مصداقی از وعده الهی است که به عنوان پاداش یاری کنندگانش مقرّر فرموده است:

(اِن تَنصُرُوا اللهَ یَنصُرکُم یُثَبِّت اقدامکم)

اگر خدا را یاری کنید، او شما را یاری می کند و قدم هایتان را ثابت می دارد.

ثبات قدم در دینداری تا هنگام مرگ از بالاترین پاداش های خدا به مومنان است.

پی نوشت ها:

۱- بحارالانوار/ ج۲/ ص۱۱/ ح۲۱٫{صفحه۴۱۸}

۲- بحارالانوار/ ج۲/ ص۱۰/ ح۱۹٫{صفحه۴۱۹}

برگرفته از کتاب آفتاب در غربت نوشته آقای محمد بنی هاشمی

منبع ما:http://mahdi.ommolketab.ir (با اندکی تغییر)