غیبت حضرت مهدی از نگاه امام حسین (علیهما السلام)

«لصاحب هذا الامر غیبتان، احدهما تطول حتی یقول بعضهم: مات و بعضهم قتل و بعضهم ذهب و لا یطّلع علی موضعه احد من ولی و لا غیره الا المولی الذی یلی امره؛[1] برای صاحب این امر دو غیبت است که یکی از آنها آن قدر به طول میانجامد که گروهی میگویند: (مهدی) مرده و برخی گویند: کشته شده و بعضی گویند: رفته است. احدی از دوستان و غیره، از اقامتگاه او آگاه نمیشود، جز خدمتگذاری که متصدی امور اوست».

همچنین میفرماید: « … له غیبة یرتدّ فیها اقوام و یثبت علی الدین فیها آخرون، فیؤذَوْن و یقال لهم: (متی هذا الوعد ان کنتم صادقین.) اما ان الصابر فی غیبته علی الاذی و التکذیب بمنزلة المجاهد بالسیف بین یدی رسولالله (صلی الله علیه و آله وسلم) ؛ [2] برای او غیبتی است که گروههایی در آن از دین برمیگردند و گروههایی دیگر بر آیین خود استوار میمانند و در این راه آزارها میبینند. به آنان گفته میشود: این وعده کی واقع خواهد شد اگر راستگو هستید؟ آنان که بر این آزارها و تکذیبها صبر کنند، همانند کسیاند که شمشیر به دست گرفته و در پیشاپیش رسول اکرم(صلی الله علیه و آله وسلم) جهاد میکند.

با توجه به این حدیث شریف، مشخص میشود که آسیبهای سختی در این زمان متوجه مسلمانان و شیعیان است که بارزترین آنان، بیدینی و بد دینی است. اما اگر کسی دیناش را در این شرایط سخت حفظ کند، اجر و پاداش مهمی مانند مجاهدان زمان پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلم) دارد.

پی نوشت ها:

[1] . غیبت نعمانی، ص171، ب10، ح5؛ عقدالدرر، ص 134.

[2] . کمال الدین، ج 1، ص 317، ب30، ح3؛ عیون الاخبار، ج 1، ص 18؛ بحارالانوار، ج 51، ص 133؛ معجم احادیث الامام المهدی4، ج3، ص184.

منبع ما:http://www.mahdi313.com