بررسی مراحل ظهور امام زمان (عج)

غیبت صغری زمانی مطرح شد که شیعیان هنوز آمادگی قبول و درک غیبت را نداشتند و نمیدانستند بدون حضور امام، چگونه میتوان با یکدیگر متحد بود و به احکام شرعی دست پیدا کرد و باید خود عهدهدار امور دین و زندگی میشدند.

همانگونه که غیبت حضرت ولی عصر(ع) به دو بخش صغری و کبری تقسیم شده است، در مورد ظهور حضرت هم، ظهور اصغر و ظهور اکبر (فجر مقدس) وجود دارد.

غیبت صغری زمانی مطرح شد که شیعیان پس از داشتن ارتباط مستقیم با امامان خود، هنوز آمادگی قبول و درک غیبت و ندیدن امام خود را نداشتند؛ زیرا نمیدانستند بدون حضور امام، چگونه میتوان با یکدیگر متحد بود و به احکام شرعی دست پیدا کرد. همچنین نیازهای بسیاری وجود داشت شیعیان را در برقراری ارتباط با امام ترغیب میکرد و در عصر غیبت، باید خود عهدهدار امور دین و زندگی میشدند.

هرچند در عصر غیبت صغری، اینگونه نبود که هر کس بتواند به خدمت حضرت مهدی (ع) برسد؛ ولی با وجود چهار نایب خاص، ارتباط شیعیان با امامشان برقرار بود تا به خاطر این تغییر وضعیت، دچار حیرت و سردرگمی و حتی انحراف نشوند.

در طول این مدت که حدود ۷۰ سال به طول انجامید، تا حدی موضوع غیبت برای شیعیان تفهیم شد و از لحاظ ذهنی و فکری برای حضور در عصر غیبت کبرا آماده شدند.

همانند این جریان را در دوران ظهور نیز اتفاق میافتد و عصر ظهور به دو بخش اصغر و اکبر (فجر مقدس) تقسیم میشود. در ظهور اصغر، هر چند مردم توفیق زیارت امام (ع) را پیدا نمیکنند؛ ولی حوادثی را مشاهده میکنند که مقدمات ظهور اکبر به شمار میآیند و مردم را برای زندگی در آن زمان آماده میکنند.

این تقسیمبندی را میتوان از برخی روایات برداشت کرد. مثلاً در برخی احادیث حضرت را به خورشید فروزان تشبیه کردهاند. به خوبی میدانیم که پیش از غروب خورشید، اشعههای آفتاب تا مدت معینی میماند و پس از آن سیاهی شب بر آسمان سایه میافکند و طلوع خورشید هم سریعاً واقع نمیشود؛ بلکه پس از آنکه زمان اذان صبح شد به مرور هوا روشن شده، در پی آن شعاعهای نورانی خورشید در آسمان پدیدار میشود. حضرت مهدی (عج) هم پیش از آنکه بخواهد بر همگان ظاهر و آشکار شود، ظهور اصغری دارد که زمینهساز آن ظهور اکبر است.

برخی از مسائلی که شاید در عصر ظهور اصغر دیده میشود.

بالا رفتن سطح فهم عمومی و پیشرفت دانش و فناوری

در این عصر، پیشرفتهای علمی عظیم و اکتشافات محیرالعقولی از بشریت دیده میشود که پیش از آن سابقه نداشته است. همان انسانی که تا دو قرن قبل بر چهارپایان سوار میشد و به این سوی و آن سو میرفت این روزها از وسایل نقلیه مکانیکی استفاده میکند و ابزار آلات الکترونیکی و رادیویی جزئی از زندگی روزمرهاش شده است. منابع نفتی و معادن فلزات مختلف را استخراج کرده و تا آنجا که بتواند برای استفاده خود به کار میبرد. این تحولات به قدری است که به اندازه کل تحولات علوم و فنون بشری تا قرن نوزدهم که ابتدای آن است برابری میکند.

بنابر آنچه در میان علما مشهور است، معجزات پیامبران و کرامات ائمه (ع) الزاماً بر اساس آن علوم و فنونی بود که در آن عصر زندگی میکردند. پس حضرت مهدی (عج) هم در آن زمان ظاهر میشوند که دانش و تکنولوژی و فنون و تسلیحات به حداکثر رشد خود رسیده باشد و بشر بتواند با ساخت سفینههای فضایی به راحتی گام بر کرات و سیارات دیگر نهاده و اختراعات مختلف خود را در آنجا مستقر کند.

در عصری که انسانها تنها با اینترنت یا دیگر وسایلی که تا کنون اختراع شده است، یا پس از این اختراع خواهند شد، از نقاط دوردست با یکدیگر صحبت میکنند. معجزه امام (عج) این خواهد بود که بدون استفاده از هیچ ابزار و وسیلهای سخنش را به گوش تمام ساکنان زمین برساند و همه هم به زبان خود آن را بفهمد یا بدون استفاده از هیچ وسیله ماهوارهای، صوت و تصویر خویش را به هر جا که بخواهد منتقل میکند.

در روایات آمده است که حضرت و یارانشان از ابرها برای رفت و آمد خویش استفاده میکنند. طبیعتاً آن دسته مخترعان و سازندگان هواپیماها و ماهوارهها و سفینههای فضایی در مقابل چنین وسیله نقلیهای احساس خواری میکنند.

مضاف بر اینکه چنین دیدگاهها و اکتشافات علمی به انسانها قدرت درک و فهم کرامات حضرت مهدی (عج) را میدهد که به طور طبیعی هر کس نمیتواند چنین اعمالی را انجام دهد. به عبارت دیگر خداوند متعال نظریات علمی این زمان را به آن حد از رشد میرساند که زمینههای ظهور اکبر (فجر مقدس) فراهم شود.

دلبسته شدن مردم به امام عصر (ع) و ازدیاد یاد حضرت

از جمله اموری که این روزها با آن مواجه هستیم، این است که بسیاری از مردم را میبینیم که هر قدر با مشکلات بزرگ و بیشتری روبرو میشوند، توجهشان به امام عصر (ع) بیشتر میشود. در عین حال که امیدشان بیش از پیش گشته و چشم انتظار حوادثی هستند که در آیندهای نزدیک یا دور اتفاق خواهد افتاد.

به همین علت است که کتابها و نویسندگان بیشتری را در این زمان مشاهده میکنیم که به این خواسته پاسخ داده و تلاش در خور تقدیری را برای ترسیم آینده بر طبق احادیث و روایاتی که در دسترس دارند از خویش نشان میدهند.

میزان توجه و یاد شیعیان نسبت به حضرت ولی عصر (عج) را میتوان با دورههای گذشته مقایسه کرد که تا مدتها قبل چقدر اقبال مردم در این باره کم بوده اما این روزها در کمتر محلهای است که محفلی برای یاد و تکریم نام اما زمان (عج) برگزار نشود.

آیا انتشار نام و صفات امام زمان (عج) به این شکل و میزان در مساجد، مدارس، خیابانها، جلسات و در میان عموم مردم، دلیلی بر نزدیکی طلوع خورشید وجودی حضرت بقیـةالله الاعظم (عج) نیست؟

گفتوگوی عمومی در جهان در مورد تشکیل حکومت جهانی واحد (دهکده جهانی)

اگر به تاریخ نظری بیفکنیم، میبینیم که تاریخ تشکیل سازمان ملل متحد پس از جنگ جهانی اول و دوم است. پس از آنکه جهانیان خسارتهای جبرانناپذیر آن دو جنگ را به جسم و جان انسانها دیدند، گروهی بر آن شدند که چنین مجموعهای را تشکیل دهند تا هر گاه در میان کشورها و دولتها اختلافاتی پیش آمد رایزنیهای لازم را برای رفع جنگ انجام دهند. عالمان اسلامی هم هر سال یک بار گرد هم میآیند. میتوان دیگر مجامع جهانی موجود را به آن اضافه کرد.

هرچند نمیتوان بر اهداف پشت پرده استعماری در ورای تأسیس تعدادی از سازمانهای بینالمللی چشم پوشید؛ ولی نفس تشکیل چنین سازمانهایی حکایت از آن دارد که جهان نیازمند حکومت واحد جهانی است که بتواند امنیت، آرامش و عدالت را در آن حاکم کند و البته حاکمیت واحد آن، جز به واسطه امامت حضرت مهدی (عج) نمیتواند پاسخگوی این نیاز عمومی مردم جهان باشد. این مورد نیز دلیلی آشکار بر طلوع آن فجر مقدس در پس دوران ظهور اصغر است.

لازم است در اینجا این نکته را تذکر دهیم که گفتوگو از ظهور اصغر، به معنای تعیین وقت برای ظهور مقدس حضرت ولی عصر(ع) نیست؛ زیرا علم قطعی این مسئله تنها در اختیار خداوند متعال است و امکان دارد آنچه ما در ظاهر میبینیم، نقطه آغاز ظهور مقدس منجی عالم بشریت باشد و این احتمال نیز وجود دارد که چنین نباشد.

به هر حال، ما اکنون نسبت به دهههای گذشته بیشتر به واقعـه مبارک ظهور نزدیک شدهایم، هرچند تحقق آن تحت اراده الهی است.

نویسنده: محمدجواد شمس

منبع ما:imamalmahdi.com

(1 لایک)