ظهور کلمه طیبه، طلوع خورشید وجود حضرت بقیه الله الاعظم (عج)

از جمله کارهای گوناگون انبیا علیه السلام، تصدیق انبیای پیشین و بشارت به پیامبران پسین بوده است: «مُصَدّقاً لِما بینَ یدَیه»(سوره بقره، آیه 97)؛ «و مُبَشرًا بُرَسولٍ یِأتی» (سوره صف، آیه 6)

انبیا همه از حقیقتی واحد منشأ می گیرند و از یک ذات سخن می گویند و مردم را به همان مبدأ واحد می خوانند، از این رو هر پیامبری پیامبر پیشین را تایید می کند و زمینۀ تبشیر پیامبر بعدی را فراهم می آورد.

ائمه علیه السلام هر یک زمینه ظهور امام بعدی را فراهم و امامان گذشته را تصدیق می کردند، ولی بشارت تمام امامان به ظهور امام قائم ویژگی منحصر به وجود مبارک ولی عصر (عج) است که خاتم اوصیاست. این تصدیق و تبشیر، نشانه هماهنگی و هم آوایی سلسلۀ ولایت و نظیر هم آوایی سلسله نبوت و رسالت است.

شجره مبارک مهدوی

هیچ یک از فرق اسلامی در ضرورت وجود مهدی (عج) اختلاف ندارند؛ ولی در نسب و شجره ایشان اختلاف است: شیعیان؛ به گواهی بسیاری از روایات اسلامی بر این باور صائب اند که مهدی (عج) از شجره طیبۀ آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم و نهمین فرزند حسین بن علی بن ابی طالب است.

بزرگان و دانشمندان دنیای اسلام نیز بر همین اعتقادند. علامه شعرانی در کتاب شریف یواقیت از فتحوحات عارف نامدار محیی الدین ابن عربی ذیل عنوان «اشراط الساعة» می گوید:

عبارت محیی الدین در باب ۳۶۶ از فتوحات چنین است: بدانید که خروج مهدی حتمی است … و او از عترت رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم و از فرزندان فاطمه است و جّد او حسین بن علی و پدر او حسن عسکری، فرزند امام علی نقی (بانون) فرزند محمد تقی (با تاء) فرزند امام علی الرضا، فرزند امام موسی الکاظم، فرزند امام محمد باقر، فرزند امام زین العابدین علی، فرزند امام حسین، فرزند امام علی بن ابی طالب می باشد.(ر.ک: الفتوحات المکیه، ج۳، ص۳۲۷، ن.ک : الیواقیت و الجوار، ص۴۲۲)

این گونه ضبط دقیق اسماء اهل بیت علیه السلام و «نقی» را با قید نون از «تقی» با قید تاء، جدا ساختن نشان اهمیت موضوع و همت بزرگان و دانشمندان علوم الهی در صیانت افکار جامعه اسلامی است، در حالی که در فتوحات کنونی اثری از این عبارت ها به چشم نمی خورد و به جای آن، عبارت مبهم و گمراه کنندۀ «جده الحسن بن علی بن أبی طالب» (الفتوحات المکیه، ج3، ص327) نهاده شده است، در حالی که شعرانی این مطلب را در سال 958 ه.ق نوشته و چنین می گوید: عمر شریف حصرت مهدی (عج) در این تاریخ 706سال می باشد.(الیواقیت و الجواهر، ص422) از اختلاف نقبل شعرانی با آنچه در کتاب های کنونی فتوحات است روشن می شود که دست تحریف در برخی کتاب هایی که درباره قرآن یا عترت نوشته شده راه یافته است هرچند متن قران از هرگونه دستبردی مصون بوده و خواهد بود.

(پیشنهاد مطالعه: منکرین قائم آل محمد از دیدگاه قرآن)

ظهور کلمه طیبه

سحرگاه نیمه شعبان سال ۲۵۵ ه.ق با طلوع 1 وجود حضرت خاتم اوصیاء، بقیه الله 1 (عج) منور و با نسیم دل انگیز حضورش عالم امکان عطرآگین گشت و زمینه تحقق وعده خدای سبحان به پیروزی مستضعفان و امامت آنان: «و نُرید أن نمن علی الذین استضعفو فی الارض و نجعلهم اءمه و نجعلهم الوارثین» (سوره قصص، آیه 5) فراهم شد.

آن وجود شریف مایه فخر و مباهات همه است، زیرا آخرین ثمره معصوم از شجره طیبه آل پیامبر است. جدّ گرامی اش حضرت خاتم انبیاء محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم به وجود مهدی (عج) مباهات می کند وقتی آن وجود مبارک مفاخر اهل بیت صلی الله علیه و آله و سلم را برای سیدۀ زنان عالم فاطمه الزهرا سلام الله علیها شرح می داد، فرمود: خداوند ما را به ویژگی هایی گرامی داشته است که دیگران فاقد آن هستند منّا سبطا هذه الاُمة و هما ابناک (۲و۳. الغیبة، طوسی، ص۱۹۱؛ بحارالانوار، ج۳۶،ص۳۷۰) و سپس از مهدی منتظر موعود و موجود عصر ما سخن گفت و فرمود: مهدی این امتّ از ماست : و منّا مهدی هذه الاُمة (۲و۳. الغیبة، طوسی، ص۱۹۱؛ بحارالانوار، ج۳۶،ص۳۷۰) وبدین سان به وجود حضرتش مباهات کرد و او را از مفاخر اهل بیت علیه السلام شمرد.

منبع: برگرفته کتاب امام مهدی موجود موعود / نویسنده: آیة الله جوادی آملی

منبع ما:http://www.mahdiehkerman.com

(1 لایک)