دیدگاه امامان درباره حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

جالب است که بدانیم 1 ِما پیشگام در بیان عواطف و اشتیاقشان نسبت به حضرت مهدی (عج) هستند، چرا که آنان با ایمان به وعدۀ پیامبر و قبل از ولادت مهدی (عج) نسبت به فرزند موعود خود و آنچه در آینده بدست او انجام خواهد گرفت آگاهی داشتند. اینک به ذکر سخنانی از امیرمؤمنان و امام صادق علیه السلام توجه کنید.

حضرت علی علیه السلام فرمود:

هان آگاه باشید که مَثَل اهل بیت محمد صلی الله علیه آله وسلم بسانِ ستارگان آسمان است که هرگاه ستاره ای غروب کند ستاره ای دیگر طلوع نماید. گویا می بینم نعمت های الهی بر شما تمام شده و شما به آروزهای خود دست یافته اید.(نهج البلاغه خطبه ۱۰۰)

به اهل بیتِ پیامبر خود بنگرید، اگر سکوت کردند سکوت کنید و اگر از شما یاری خواستند یاریشان کنید تا خداوند ناگاه بواسطۀ مردی از ما اهل بیت علیه السلام گشایشی بوجود آورد. پدرم فدای آن فرزند بهترین کنیزان که جز شمشیر به آنها (دشمنان) چیزی عطا نکند و به کشتار و نابودی آنان پردازد و هشت ماه سلاح بر دوش (مبارزه کند) تا جائی که قریش گویند اگر این شخص از فرزندان فاطمه می بود به ما رحم می کرد.

او هدایت الهی را بر خواسته های خود حاکم گرداند، آنگاه که دیگران هوای نفس خود را بر هدایت الهی ترجیح دهند و قرآن را ملاک و معیار اندیشه و عمل قرار دهد، آنجا که دیگران قرآن را به رأی و نظر خویش تفسیر کنند. زمین پاره های دل خود (معادن و ذخائر) را برای او خارج سازد و کلیدهایش را تسلیم او نماید. آنگاه وی شیوه عدالت و راه و رسم پیامبر را به شما نشان دهد و کتاب و سنت را که پیش از او متروک و فراموش گردیده زنده نماید. (نهج البلاغه خطبه ۱۳۸)

ردای حکمت بر تن کند زیرا حکمت را با همه آداب و با توجه و عنایت قلبی فرا گرفته. حکمت، گمشدۀ اوست و او در طلب حکمت و جویای آن. هنگامی که اسلام غریب شود و همچون شتری خسته، گردن خود را بر زمین بگذارد، امام احساس غربت و دلتنگی کند. او حجتِ باقی مانده خداوند و جانشینی از جانشینان پیامبران اوست. (نهج البلاغه خطبه ۱۸۲)

(پیشنهاد مطالعه: سرزمین شام و جنبش سفیانی)

از سُدیر صیرفی نقل شده که گفت من و مُفضل بن عمر و ابوبصیر و ابان بن تغلب حضور امام صادق علیه السلام رسیدیم، حضرت با، ردای خیبری طوق دار بی یقه و آستین، روی خاک نشسته بود و با حالتی پریشان و دلی سوزان می نگریست، غم و اندوه در چهره اش نمایان و دگرگونی در سیمایش هویدا و اشک در دیدگان مبارکش حلقه زده می گوید:

ای سرور من، غیبت تو، خواب از من ربوده و بستر زمین را بر من تنگ کرده و آرامش قلبم را از دستم گرفته. سرور من غبیت تو مصیبت هایم را جاودان ساخته و از دست دادن یک یک (امامان) جمع ما را از میان برده. گمان نمی کنم اشک های چشمم خشک و ناله ی سینه ام آرام گیرد…

سُدیر گفت: با مشاهده این سخنان هولناک و صحنۀ ناگوار حیران و مبهوت شدیم و قلبمان بیقرار و پریشان گشت و گمان بردیم که به آن حضرت بلای خطرناک یا آفتی ناگوار رسیده، عرض کردیم: ای فرزند بهترین خلق خدا، دیدگان شما هرگز اشک بار نگردد، کدام حادثه این گونه دیدگانتان را گریان ساخته و چه پیش آمدی شما را بدین ماتم نشانده؟

امام علیه السلام آهی دردناک همراه با نگرانی از سینه برآورد و فرمود:

وای بر شما، صبح امروز به کتاب جَفر نظر کردم و آن کتابی است در بردارنده مرگ ها، بلاها و مصیبت ها و علم بر گذشته و آینده تا روز قیامت که خداوند این علم را به حضرت محمد صلی الله علیه وآله وسلم و امامان علیهم السلام بعد ار او اختصاص داده است در این کتاب ولادت قائم ما اهل بیت و غیبت او و طولانی شدن آن و طول عمر وی و گرفتاری مؤمنان در آن زمان و پیدایش شک و تردید از طولانی شدن غیبت قائم و برگشتن بیشتر آنان از دین و دست کشیدنِ از دیانت اسلام را مشاهده کردم در حالی که خداوند سبحان می فرماید: «ما مقّدرات و نتیجۀ کردار نیک و بد هر انسانی را به گردنش افکندیم» ناگاه دلم شکست و غم و اندوه بر من چیره گشت.

(پیشنهاد مطالعه: گریه و نالۀ امام صادق (علیه السلام ) برای حضرت مهدی عجّل الله 1 فرجه)

عرض کردیم: ای فرزند رسول خدا! تقاضا داریم شمهّ ای از آنچه می دانید بر ما باز گویید. فرمود:

خداوند در قائم ما سه ویژگی قرار داده که قبلا در سه پیامبر قرار داده بود: ولادت او را همچون ولادت موسی علیه السلام مخفی کرده و غیبت او را چون غیبت عیسی علیه السلام مقدر ساخته و پیروزی او بر مخالفان را همچون پیروزی نوح به تأخیر انداخته و پس از آن عمر بنده ی شایسته خود یعنی خضر علیه السلام را دلیلی بر امکان طول عمر او قرار داده است.

عرض کردم: ای فرزند رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم این مطالب را برای ما بیشتر باز کنید فرمود:

اما ولادت موسی، وقتی فرعون پی برد که فرمانروایی او به دست موسی علیه السلام نابود خواهد شد، کاهنان را احضار کرد. آنها نسب و نژاد حضرت را برای فرعون مشخص کرده و گفتند: او از بنی اسرائیل است. فرعون دستور داد شکم زنان باردار بنی اسرائیل را بشکافند (تا مانع تولد او گردند) تا آنکه بیش از بیست هزار نوزاد را بدین سان سر بریدند، ولی هرگز به او دست نیافتند، چرا که خداوند حفاظت او را ارادۀ کرده بود. همچنین بنی امیه و بنی عباس وقتی فهمیدند زوال حکومت و نابودی فرمانروایان و جبّاران آنها بدست قائم (عج) ما است به دشمنی با ما برخواستند و به روی اهل بیت رسول الله شمشیر کشیدند و به امید دست یابی بر قائم (عج) کمر به نابودی ذریّه پیامبر بستند. ولی خداوند اجازه نداد که ماجرای او بر ظالمی آشکار شود تا آنکه نور خود را کامل گرداند هرچند بر مشرکان ناگوار آید.

اما در ماجرای غیبت عیسی علیه السلام، یهود و نصاری جملگی بر آنند که وی کشته شده ولی خداوند آنان را در قرآن تکذیب نمود آنجا که می فرماید: «آنها نه او را کشتند و نه بر دار زدند بلکه در این امر به اشتباه افتادند» (نساء آیه 156) غبیت قائم (عج) بدین گونه است زیرا امت به سبب طولانی شدن غبیت آن را انکُار نمایند…

(پیشنهاد مطالعه: چرا زندگی می کنم؟)

و اما داستان طولانی شدن عمر حضرت نوح علیه السلام. وقتی آن حضرت درخواست عذاب از آسمان برای قوم خود کرد خداوند جبرئیل را با هفت هسته ی خرما نزد وی فرستاد و گفت ای پیامبر، خداوند می فرماید: این مردم آفریده ها و بندگان من هستند و من آنها را به وسیله صاعقه آسمانی از بین نمی برم مگر بعد از ابلاغ دعوت و اتمام حجت، بنابراین دوباره برای دعوت آنها تلاش کن که من بخاطر آن به تو پاداش دهم. این هسته های خرما را بکار که برای تو در روئیدن، رشد کردن و بارور شدن آنها، گشایش و نجات است. پیروان با ایمان خود را نیز به این امر بشارت ده.

درختان خرما روئیدند و مراحل مختلف رشد را سپری کردند و پس از مدتی طولانی به میوه نشستند، نوح علیه السلام از خدا درخواست نمود که به وعده خود وفا کند، اما خداوند (بار دیگر) او را مأمور کرد از هسته های همان نخل ها بکارد و باز صبر و تلاش پیشه سازد و دلیل و حجت را بر قوم خود تمام گرداند در این هنگام پیروان نوح که به او ایمان آورده بودند از جریان باخبر شدند و سیصد نفر از آنان دست از نوح کشیدند و گفتند: اگر ادعا و دعوت نوح حق بود نباید پروردگارش از وعده خود تخلف می کرد.

اما خداوند هفت بار پی در پی او را مأمور کاشتن و بارور ساختن نخل ها نمود و هر بار گروهی از پیروان نوح از دین برگشتند تا اینکه طرفداران او به هفتاد و چند تن رسیدند در آن هنگام خداوند به او وحی کرد که: ای نوح اینک ظلمت شب به صبح روشن تبدیل گردید و حق و حقیقت آشکار شد وبا ارتداد ناپاکان زلال ایمان از کدورت کفر، باز شناخته شد،

سپس امام صادق علیه السلام افزود: دوران غیبت قائم(عج) بدین گونه طولانی شود تا حق کاملا روشن و صفای ایمان از تیرگی و ناخالصی پاک و جدا گردد.(بحارالانوار، ۵۱/۲۱۹-۲۲۲)

منبع: برگرفته از کتاب عصر ظهور از نویسنده علی پورانی

منبع ما:http://www.mahdiehkerman.com